Kamervragen: 'We krijgen altijd een gele kaart'

Nikoli Kavadias (21), derdejaars psychologie

Foto Taco van der Eb

Huis: La dolce villa
Bewoners: 19
Grootte: ongeveer 13 m2
Huur: € 270, inclusief

Hoe ben je aan je kamer gekomen? ‘Ik was al een jaar op zoek, toen een werkgroepgenoot zei dat er die avond hospiteren was bij hem thuis. Ik had eigenlijk een afspraak staan met vrienden, maar ben toch maar gegaan. Er werd tegen me gezegd dat het om 16 vierkante meter ging, maar uiteindelijk kreeg ik een kleinere kamer, hier beneden. Echt een sjaarzenkamer. Later kon ik doorverhuizen.’

En bevalt het hier? ‘Het is een aaneenschakeling van mooie avonden. Op dinsdag houden we vaak themaborrels. Vorige week hadden we nog een James Bond-borrel. De mannen in tuxedo en de vrouwen in jurkjes. In de fusie hangen foto’s op anciënniteit. Om daar tussen te hangen, moet je zo’n borrel georganiseerd hebben.
‘De huisgenoten zijn van Quintus en Augustinus, en er wonen zowel jongens als meisjes. Als je hier komt wonen, leer je in één keer achttien nieuwe mensen kennen. Daar zitten dan wel mensen tussen waar je vaker dingen mee gaat doen. Boodschappen doen in de Hoogvliet is al een uitstapje. Dan heb je veel gedaan op een dag.
‘We houden ieder jaar een huisfeest. Overal leggen we tapijt en iedereen is in thema gekleed. Dat gaat door tot tien uur ’s ochtends. We krijgen altijd een gele kaart van de politie. Daarom kan het feest ook maar één keer per jaar plaatsvinden.
‘De buurman heeft bij het vorige feest geprobeerd het huis binnen te dringen. Hij vond de muziek te hard staan. Hij heeft eerder ook een keer iemand naar de keel gegrepen en ook wel eens een shirtje kapot gescheurd.’

Is zijn geklaag terecht? ‘Het is een beetje zijn eigen schuld. Als je hier aan de Hogewoerd midden tussen de studentenhuizen gaat wonen, dan weet je dat je ook buiten het weekend wel kabaal kan verwachten.’

Gaat het feesten niet ten koste van je cijfers? ‘Vorig jaar heb ik wel heel hard gefaald in de studie. Nu heb ik een nieuw studieritme gevonden. Anderhalve week voor de tentamens sluit ik me op bij mijn ouders. De rest van het jaar volg ik de verplichte colleges, maar doe ik verder niks.
‘Ik ben wel bezig een inhaalslagje te maken. Bij mijn ouders is het is schoon, netjes en gestructureerd, en ik mis mijn broertje en zusje ook wel.
‘Ik ben er vaak, maar niet ieder weekend. Laatst had ik na een vechtpartijtje in de kroeg bijvoorbeeld een blauw oog. Het zag er erger uit dan het was, maar toen heb ik mijn bezoek maar een weekje uitgesteld.’

Door Harmke Berghuis

Deel dit bericht: