Mare Nummer 26     14 april 2011

26
Emotionele chantage

Roos Boum (47) liep heel haar jeugd de ziekenhuizen plat. Ze is namelijk ongeneeslijk ziek. Tenminste, dat zei haar moeder. Die had namelijk het Münchausen by proxy- syndroom (MBP). Boum verwerkte haar jeugd tot een boek. Vrijdagavond geeft ze een lezing.

Münchausen by proxy, wat is dat precies?

‘Het is een vorm van kindermishandeling waarbij de verzorger een ziekelijke drang tot aandacht heeft. De slachtoffers zijn mensen die zich niet kunnen verdedigen, zoals kinderen of bejaarden. De dader verlangt naar aandacht van iedereen die aanzien heeft. Vaak zijn dat artsen, maar het kan bijvoorbeeld ook de judoleraar zijn.’


In uw geval was het uw moeder die de mishandeling pleegde?

‘Klopt, bij mij was er sprake van de meeste stereotype situatie. Mijn moeder praatte mij aan dat ik een ongeneeslijke ziekte had. Het is begonnen toen ik een baby was en heeft geduurd totdat ik ongeveer 15 jaar was. De emotionele chantage duurde nog veel langer. De daders zijn heel dominante mensen, mijn moeder heeft tot mijn 40e geprobeerd om mijn leven te beheersen.’


Heeft ze u ooit lichamelijke schade toegebracht?

‘Dat is natuurlijk heel lastig na te gaan. In mijn herinnering heeft ze me ooit tegen een hete kachel geduwd, maar zelf zegt ze dat ik ben gevallen.’


Wanneer ontdekte u dat er iets mis was?

‘Ik vond mijn moeder altijd al een rare vrouw, maar pas toen ik op mijn veertigste het contact met haar verbrak na een ruzie kwam ik erachter wat er aan de hand was. Ik had jaren daarvoor een programma over MBP gezien en mijn situatie hierin herkend. Na de ruzie voelde ik me zo bevrijd dat ik mezelf toeliet om na te denken over deze aandoening. Na gesprekken met lotgenoten kwam ik erachter dat die stoornis mijn jeugd heeft getekend.’


En uw vader dan?

‘Die is nog steeds getrouwd met mijn moeder. Ze ontkennen het allebei. Ik heb met beiden geen contact meer.’


Hoe vaak komt MBP voor?

‘We weten dat er in Nederland elk jaar vijf kinderen aan overlijden. Maar dat is het topje van de ijsberg. Het is heel lastig te traceren, het is nog verschrikkelijk verborgen. Bovendien zit het nog steeds in de taboesfeer. Veel slachtoffers treden er niet mee naar buiten.’


Waarom wilde u uw jeugd delen met de wereld?

‘Ik had oorspronkelijk een lijst gemaakt met gebeurtenissen uit mijn jeugd. Die lijst groeide uit tot een boek. Het is heel therapeutisch geweest om mijn verhaal te delen met de wereld. Bovendien wil ik dat lotgenoten mijn verhaal kunnen lezen. Er is nog veel te weinig bekendheid voor het probleem. Uiteindelijk heeft het bij mij tot iets positiefs geleid.’ BS


Lezing, georganiseerd door studievereniging Labyrint op vrij. 15 april, 19 uur, collegezaal 3, Leids Universitair Medisch Centrum, vrij toegankelijk.

BS
Deel op Facebook

Tweet
Deel op Facebook