Opinie: Voor wie bouwen we?

Waar zijn de voorstanders?, vragen gemeenteraadsleden zich af

Bandirah

Buurtbewoners spreken zich regelmatig uit tegen nieuwe bouwplannen. Maar die Leidse woningzoekenden voor wie gebouwd wordt, komen echter nauwelijks inspreken, constateren drie jonge gemeenteraadsleden. Vandaar hun oproep: ‘Laat je horen!’

Het is momenteel het gesprek in de fusie, op verjaardagen of borrels: de woningnood. Het woningtekort in Leiden is alarmerend groot. Als je al iets kan vinden, moet je diep in de buidel tasten. Nergens wordt zoveel overboden op een huis als in Leiden. Zelfs Amsterdam halen we in, zo blijkt uit onderzoek. De woningbouwopgave is dan ook groot in onze stad. Er zijn maar liefst 8500 nieuwe woningen nodig in Leiden om aan de vraag te kunnen voldoen.

Het gevolg van de huidige woningnood is dat starters op de woningmarkt de stad verlaten. Na hun studie vertrekken de meeste studenten naar Amsterdam of Den Haag. Zonde, want de stad verliest daarmee veel talent.
Andersom heeft Leiden zoveel te bieden voor mensen die hier een toekomst willen opbouwen. Naast de schitterende binnenstad, de leuke evenementen en het cultuuraanbod, kun je ook een mooie baan scoren.

Wellicht wil je aan de slag bij een van de vele kennisinstellingen of een eigen startup beginnen op het Bio Science Park. Bovendien is het alleen maar logisch dat je graag wilt blijven wonen op de plek waar je een nieuw sociaal leven hebt opgebouwd. Die mogelijkheid zou er dan ook moeten zijn. Mooie vooruitzichten, maar dan heb je wel een betaalbare woonplek nodig.

Woningnood
Makkelijke of snelle oplossingen zijn er helaas niet. Prijzen knallen niet enkel omhoog door de woningschaarste. Het gebrek aan vaklui en materiaal drijven ook jouw toekomstige huur- of koopprijs omhoog. Bovendien kunnen we de woningnood niet in ons eentje oplossen. Onze buurgemeenten moeten ook hard aan de slag en meer bouwen om aan de vraag te kunnen voldoen. Dit betekent echter niet dat we in Leiden op onze lauweren kunnen rusten. Wonen dicht bij de Leidse binnenstad is onverminderd populair en zal enkel populairder worden. Als we nu niets doen wordt die huizenmarkt alleen maar krapper en worden de woonkosten echt onbetaalbaar.

Gelukkig staan we niet machteloos en kunnen we wel degelijk wat doen. Zo moet er sneller een schop in de grond om de bouwachterstand in te lopen. Bijvoorbeeld door politiek niet te treuzelen en te werken aan snellere besluitvorming. Ook is innovatie in de bouw meer dan welkom om de vaart erin te houden. Ook kan, al dan niet tijdelijk, meer mankracht bij de ambtenarij helpen om aanvragen sneller te verwerken zodat plannen niet te lang in bureaulades blijven liggen.

Bouwen in een dichtbevolkte stad als Leiden is een grote uitdaging, maar tegelijkertijd kan een woningbouwproject zoveel meer zijn dan een grote stapel bakstenen. Het is de kunst om toe te werken naar een ‘win-win’ situatie waar een woningbouwplan niet alleen woningen oplevert, maar ook een investering is in de gehele wijk en kwaliteit toevoegt aan de stad. Met de komst van voorzieningen, zoals een bakker, een leuke koffietent en een mooi nieuw park kan de gehele buurt erop vooruitgaan.

Indikken
De ruimte is Leiden is echter beperkt. Ook het schaarse groen in de stad willen we behouden. Met de ambitie dat Leiden een betaalbare en bereikbare stad is voor iedereen moeten we indikken. Zo is hoogbouw op sommige plekken onvermijdelijk.

Deze keuzes roepen regelmatig weerstand op. Buurtbewoners spreken geregeld hun persoonlijke zorgen uit over dergelijke plannen. Bijvoorbeeld ten aanzien van de parkeerdrukte, vrees voor schaduwwerking of drukte in de wijk. Serieuze zorgen die wij meenemen in onze belangenafweging en zoveel mogelijk proberen op te lossen met betere plannen. Als bewoners bijvoorbeeld terecht zorgen hebben over de toename van verkeersdrukte, dan moet je ook bereid zijn te investeren in de infrastructuur van een wijk zodat deze bereikbaar en leefbaar blijft. Niemand wil door de komst van extra woningen een file van auto’s en wirwar van fietsen in de straat. Dat zijn zorgen die je als gemeente serieus moet aanpakken.

De groep die deze nieuwe woningen graag zien komen, oftewel al die Leidse woningzoekenden, horen we echter nauwelijks inspreken. Terwijl juist studenten en starters worden geraakt als woningbouwplannen niet dreigen door te gaan.

YIMBY
Daarom is het begrijpelijk dat Mare-redacteur Bart Braun oproept tot een ‘Yes in my backyard'. Citaat: ‘Je kan alleen maar hopen dat wethouders en gemeenteraad beseffen dat er voor elke tegenstem ook voorstemmers zijn.” Klopt, dat beseffen wij goed. Maar nog beter is het als deze voorstanders zich ook daadwerkelijk laten horen. Daarom, zwijgende woningzoekende: laat je ook horen in onze raadzaal.

We doen deze oproep aan al die mensen die steeds misgrijpen in hun zoektocht naar een woning, maar wel graag een toekomst willen opbouwen in Leiden. Want wat vind jij eigenlijk en waar heb jij als (toekomstige) woningzoekende behoefte aan? Ben je al maandenlang op zoek, maar kun je geen woning vinden? Laat de gemeenteraad dan die urgentie horen. Laat horen waar je tegenaan loopt, en deel de goede ideeën die je hebt.

Wij, jonge politici van D66, VVD en SP, zetten ons in om de woningnood terug te dringen en nieuwe woningen te realiseren. De accenten die we zetten zijn verschillend. Onze partijen denken verschillend over hoeveel sociale huur er tegenover het aandeel vrije marktwoningen moet staan, bijvoorbeeld. Maar in de uitkomst zijn we het erover eens: in Leiden moet hoe dan ook gebouwd worden om de starter, het gezin of de oudere een betaalbare woonplek te geven die bij ze past.

Sander van Diepen (D66), Maarten de Crom (VVD) en Thomas van Halm (SP) zijn lid van de Leidse gemeenteraad

Deel dit bericht:

Voorpagina

Gaan we dit teruggeven?

Volkenkundige musea gaan zelf roofkunst zoeken in hun collecties. Maar hoe geef je die …

Achtergrond

Het recht op een bult

De betutteling van kinderen slaat door, zegt Froukje Hajer. Ze is adviseur jeugdbeleid en …

Wetenschap

Studentenleven

Rubrieken

English page

My job is bullshit

A quarter of all employed people are not convinced that their jobs serve any meaningful …