Column: Stress

Het voordeel van tentamenstress is dat je het kan wegmoffelen door zo hard te leren dat je ‘s avonds mentaal volledig op bent, en meteen in slaap valt. Hetzelfde geldt voor cijfer-bekendmaak-stress: je kan uit pure wanhoop gewoon beginnen leren voor het hertentamen waarvan je niet eens zeker weet of je het wel moet afleggen. De ergste, meest meedogenloze stress, is vrijetijdsstress.

In plaats van dat je iets doet omdat je het moet doen, doe je nu iets omdat je het wil doen. Hier ontstaan twee problemen. Ten eerste kun je niet ongegeneerd een potje zitten zeiken over die dingen - je hebt er immers zelf voor gekozen. En doe je dat toch, dan is er altijd iemand die je erop wijst dat je ‘er toch écht zélf voor gekozen hebt, hóór’. Het tweede probleem is dat je niet alles tegelijkertijd kan doen. Dat lijkt heel prettig, maar dat betekent ook dat je keuzes moet maken. Vrijetijdsstress komt eigenlijk gewoon neer op keuzestress. De Fransen noemen het

‘Embarras du choix’. Blijkbaar had iemand in l’Hexagone ooit hetzelfde gevoel als ik en heeft diegene bovendien de moeite genomen om er een rijmende samenstelling voor te bedenken. Dat geeft hoop: ik ben niet alleen.

Omdat ik een goede, evenwichtige keuze wil maken, ben ik het merendeel van mijn zeeën aan tijd bezig met het tegen elkaar afwegen van opties. Ik wil niet verdrinken in een diep, structuurloos zwart gat. De eerste fase bestaat vooral uit dingen doen die de maatschappij van ons verwacht. Omdat ik, net zoals iedere andere millennial, op social media pretendeer het perfecte leven te hebben (met tekst, maar vooral met beeld), begin ik met schoonmaken. De badkamer, de keuken - inclusief magnetron! -, de slaapkamer. Online ruim je niet op, online declutter je. Dus dat deed ik ook. Ik declutter mijn mailbox. En mijn Dropbox. En mijn harde schijf (geen box).

Als alles pretentieus perfect is, start de tweede fase. In de tweede fase speelt persoonlijke voorkeur opeens ook een rol. Gelukkig hoef ik niet na te denken over welke sport ik ga doen: het is te koud, zowel voor buitensport als voor buiten zijn omdat je naar de sportschool gaat. Welke film of tv-serie ga je kijken? Ik kies voor ‘Ik Vertrek’, vooral om me beter te voelen over de benarde keuzestress-situatie die ik voor mezelf heb gecreëerd. Dat werkt, want het stel in kwestie, Theo en Jolanda, verhuist naar Gambia om een pannenkoekenrestaurant te starten. Het kan dus altijd erger. Ik heb een meningsverschil op Twitter. En op Facebook. Kortom: de meest productieve dag in maanden.

De volgende dag wordt de noodsituatie uitgeroepen in Gambia. Het kan dus altijd erger. Een nieuwsbericht meldt dat Theo en Jolanda veilig zijn. Godzijdank, anders had ik ook nog zorgen-maken-om-stress.

Femke Blommaert is student taalwetenschappen

Deel dit bericht:

Voorpagina

Achtergrond

Wetenschap

'Hang die roden op!'

Arme bewoners van de Jordaan spaarden in de negentiende eeuw voor de Gouden Koets en …

Nieuws

Hogere boete uitgesteld

Voorlopig wordt de boete voor studenten die hun OV-studentenkaart niet op tijd stopzetten …

Zorgen over masters

De tevredenheid van studenten over een deel van de Leidse en Haagse masters loopt terug. …

English page